Lees alles over deze fantastisch Paastrip naar verse poeder!

De reis is begonnen!

We starten deze editie in het idyllische Zwitserse bergdorp Leukerbad, bekend van vele thermen en sfeervolle straatjes met steile bergwanden op de achtergrond. Na een gezellig pizza diner waarbij de groep elkaar leert kennen en iedereen zijn materiaal ontvangt, slapen we heerlijk in het Hotel de la Croix Federale. De volgende dag mikken we op de eerste lift omhoog, het is ook gelijk de énige lift die we dit weekend zullen zien, de rest gaat te voet. No lifts where we’re going!

Naar boven!

Ietwat onwennig plakt mijn groepje – wij zijn de beginners van de club – de vellen onder de tourski’s en splitboards en beginnen we onze tocht naar de Lämmerenhütte op 2500 meter hoogte. Er is de dagen voor ons nog een dik pak sneeuw gevallen en inmiddels is de hemel strak blauw en schijnt de zon, does it get any better than this?! We krijgen al snel onze eerste mountaineering ervaring als we de crampons (scherpe ijzeren klemmen die helpen op stijl, ijzig terrein) moeten onderbinden en onze gids Paul ons helpt over enkele passages

Eenmaal aangekomen bij de berghut is het te warm- en daardoor net te gevaarlijk geworden om nog te gaan touren. We spenderen de middag met lawinepiepers zoeken, oefenen met klimgordels, knopen en touwen en krijgen een spoedcursus lawinekunde/sneeuwologie van Paul.

Tijd voor touren!

De volgende ochtend is het dan eindelijk zover, na aankomst van onze gids en uber berggeit Hubert, gaan we op weg om de 3147 meter hoge Steghorn te beklimmen. Hubert houdt een steady tempo aan, maar door de hoogtemeters en de bepakking is het toch een aardig pittige klim. Het lopen wordt bijna meditatief, stap voor stap, niet op de ski’s van je voorganger stappen, blijven ademen, blijven gaan. Als ik na een tijdje opkijk zijn we terecht gekomen in een spierwitte omgeving op wat vroeger een enorme gletsjer was en geflankt door steile bergwanden. Weer verder wordt het uitzicht steeds indrukwekkender, in de verte de Matterhorn, Zwitserlands meest iconische berg en rechts daarvan de Mont Blanc, met 4806 meter Europa’s hoogste berg. Eenmaal op de top is de sfeer in de groep uitgelaten, er worden foto’s gemaakt, gesnackt en de vellen worden verwijderd. Time to ride some pow!

Het leukste deel!

Het klinkt misschien dom maar ik had me niet goed gerealiseerd dat, in tegenstelling tot bij reguliere berghike, we niet naar beneden hoeven te lopen (mijn minst favoriete onderdeel haha) maar dat we gewoon lekker kunnen ski¨n en boarden. Hubert kiest een mooie lijn en iedereen weet stukken ongereden poeder te pakken. Op weg terug beklimmen we nog een bonus piekje en vinden we nog betere sneeuw op weg naar beneden. Eenmaal bij de hut is de stoke hoog en smaakt het bier en eten fantastisch.

De volgende dag staan we om 05:00 op voor onze tweede klim, nu staat de Wildstrubel met 3244 meter op het menu. Tijdens de klim wordt het langzaam licht, de uitzichten zijn epic en de vibe in de groep, inmiddels goed op elkaar ingespeeld, is top. Na een paar uur zijn de benen moe, m’n hartslag op 140 en dat terwijl we stap voor stap de gletsjer op stiefelen. Ik weet niet wat m’n adem meer wegneemt, het uitzicht of de ijle lucht. Eenmaal op de summit blijkt dat Susan, manager Snow bij Ripstar en all-round berggeit, Paaseieren voor ons heeft meegenomen, het blijft tenslotte Paasmaandag. De afdaling, de laatste van de winter voor mij, is uitdagend maar epic. Bomvol dopamine en adrenaline sluiten we het weekend af. Wat een ervaring, wat een sport, ik weet zeker dat ik er volgend jaar weer bij ben, jij?